مجروحين از محدّثين ، زائده را ذكر كرده و ابو زياد از مولى عثمان روايت كرده : حديث او قطعا منكر است و او مدنى است و اگر كه با اثقات نمىتوان به آن احتجاج كرد ؛ پس چون در نقل منفرد باشد زائدة بن ابى الرقاد باهلى از اهل بصره منكرات از مشهورات را روايت مىكند ، نبايد به خبر او احتجاج كرد و جز براى اعتبار نبايد نوشت . بنابراين براى هر بصيرى مكشوف شد كه اين زيادت ، يعنى « اسم ابيه ، اسم ابى » مختصّ به نقل زائده است و براى احدى خصوصا براى اماميّه حجّت نباشد . [ سرّ جعل حديث زائده ] بيان لا يخلوا عن الافادة في حكمة جعل هذه الزّيادة بعضى احتمال داده‌اند اين زيادت در خبر براى ترويج محمد بن عبد اللّه بن حسن باشد كه منصور گاهى پيش از خلافت ، در ركابش پياده مىرفت و مىگفت : هذا مهدينا اهل البيت . نيز محتمل است سرّ جعل اين زيادت در خبر به‌جهت استمالهء خاطر ابو حنيفه باشد ، چون او نيز مثل منصور از مروّجين محمد مذكور بود . و اللّه اعلم بحقائق الأمور . [ جمع بين روايات ] وجه دوّم وجوه جواب اين خبر ، آن است كه مماشاة للعامّة بگوييم به اين‌كه آن صحيح است ، زيرا بنابر تصريح جنّات الخلود از علماى خاصّه ، والد ماجد حضرت بقية اللّه دو اسم دارد ؛ يكى عبد اللّه ، چنان‌كه در آن كتاب در جدول حالات آن حضرت ، اوّل اين اسم را ذكر نموده و ديگرى حسن . بنابراين خلاف مرتفع است ، كمالا يخفى ، بلكه از علماى عامّه هم بر اين مطلب تصريح نموده‌اند ؛ مثل صاحب كتاب هداية السعدا كه ملك العلماى دولت‌آبادى ، صاحب تفسير بحر موّاج است او هفدهمى از علماى عامّه است كه در نجم ثاقب آن‌ها